İSTANBUL LÂVTASI ÜSLUBU ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Tez Türü: Sanatta Yeterlik

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Musikisi (Sy), Türkiye

Tez Danışmanı: Mutlu Demir Torun

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Türk Müziği’nde 18. Yüzyıl’ın sonlarından 20. Yüzyıl başlarına kadar yoğunlukla kullanılan bu çalgının kısa tarihi ile birlikte icrâ üslûbu ve icrâcılarının da araştırıldığı bu çalışmada varılmak istenen sonuç, asıl olarak gelenekteki icrâ üslûbunun getirdikleri ile birlikte, bu çalgıya verimlilik katmak amacı ile oluşturulmaya çalışılan akord sisteminin değiştirilmesi meselesidir.

Başta Tanbûri Cemil Bey olmak üzere, çalgının revaçta olduğu dönemin önemli icrâcıları ve bu üslûbu benimseyip diğer çalgılarda uygulamış müzik adamlarının da icrâları incelenmeye ve Cemil Bey çerçevesinde dönemin icrâsının ne şekilde gerçekleştiği hakkında somut bilgiler elde edilmeye çalışılmıştır. Bu hususta Tanbûri Cemil Bey’in icrâları ana araç olarak bu çalışmada yerini almaktadır.

Bütün bunlar ile birlikte varılan sonucun ışığında, bu güne kadar icrâ edilebilmiş olan makam çeşitlerinin, repertuar ve tekniğin daha da gelişebilmesi adına lâvtanın akord düzeninde bazı değişikliklere gitmek kaydıyla bir tür bakış açısı geliştirilmeye çalışılmıştır.

Üslûb konusunun önemli bir yere sahip olduğu Türk Müziği’nde, lâvta üslubunun açıklığa kavuşması ve gelecek nesil icrâcılara yol gösterebilmesi adına yapılacak olan sunum sırasında örnek eserler seslendirilerek, uygulamalı anlatım yoluna gidilmesi planlanmıştır.