JELATİN METAKRİLOİL (GELMA) BİYOMAKROMOLEKÜLLERİNİN BİYOYAPIŞKAN UYGULAMA PERFORMANSLARI AÇISINDAN SENTEZ YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyomedikal Mühendisliği Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: FEYZANUR ŞENTÜRK

Danışman: Ahmet Erdem

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Cerrahi uygulamalar sonrasında biyo-yapıştırıcılarının kullanımı günden güne artmaktadır. Bunun en büyük nedenleri, cerrahi yapıştırıcı veya biyo-yapışkan olarak adlandırılan bu malzemelerin yüksek biyouyumluğa sahip olması, yarayı hızlı iyileştirmesi ve iyileşme sonrası komplikasyonları azaltması olarak belirlenmiştir. Cerrahi amaçlı kullanılan ilk biyo-yapışkan siyanoakrilat bazlı yapıştırıcılardır. Fakat bu yapıştırıcıların yapıştırma özellikleri iyi olmasına rağmen yüksek toksisiteye sahip olduğu belirlenmiştir. Alternatif olarak hayvan veya insan kaynaklı fibrin yapıştırıcılar tercih edilmeye başlamıştır. Fibrin bazlı yapıştırıcılar yüksek biyouyumluluk ve düşük toksisiteye sahip olmasına rağmen kaynağına bağlı olarak bulaşıcı hastalık riski taşımaktadır. Son zamanlarda biyo-yapışkanlar ile ilgili problemleri çözmek amacıyla birçok farklı yapıştırıcı geliştirilmeye çalışılmaktadır. Bu yeni geliştirilen yapıştırıcılar arasında en dikkat çekini ise biyouyumluluğu yüksek olan jelatinin metakrilik anhidrit (M) ile reaksiyonuyla sentezlenen jelatin metakrilat (GelMA) makro monomerleridir. Biz bu tez çalışmasında metakrilik anhidrit (M) kullanılarak geleneksel olarak sentezlenen GelMA-M makro monomerlerinin 2-izosiyanoetil metakrilat (I) veya glisidil metakrilat (G) ile sentezlenerek, ilk defa sentez yöntem farklılığının biyo-yapışkan uygulama performanslarına etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda sentezlenen makro monomerlerin modifikasyon oranları 1H-NMR yardımıyla hesaplanmıştır. Bu makro monomerlerin farklı oranlarıyla hazırlanmış kompozisyonların görünür ışıkla çapraz bağlanmasıyla elde edilmiş hidrojellerin mekanik, şişme ve yapışma özelliklerinin yanında biyolojik özellikleri de belirlenmiştir. Bu analizler sonucunda alternatif olarak sentezlenen GelMA-G ve GelMA-I hidrojellerinin geleneksel GelMA-M hidrojelinden daha yüksek mekanik mukavemete ve yapışma performansına sahip olduğu görülmüştür. Özellikle GelMA-I bazlı hidrojellerin biyouyumluluklarıyla birlikte en yüksek performansı gösteren malzeme olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmada geliştirilen yeni biyo-yapışkanların farklı potansiyelleri araştırılarak diğer çalışmalar için bir öncü olması hedeflenmektedir.