Çocuk polikliniklerine başvuran hastalarda tamamlayıcı ve alternatif tedavi (TAT) kullanım sıklığı ve yakınlarının tat tutum ve davranışları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLŞAH UZUN
Danışman: Tuncay Müge Alvur
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızın amacı, dünyada ve ülkemizde kullanımı giderek artan tamamlayıcı ve alternatif tedavinin (TAT) çocuk hastalarda kullanım sıklığını, kullanma nedenlerini ve bunların etkinliği ile ilgili hasta yakınlarının düşüncelerini, TAT kullanan hastaların sosyodemografik özelliklerini, kullanılan yöntemleri ve araştırmaya katılanların TAT ile ilgili görüşlerini belirlemektir. Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışmada, 01 Ocak – 01 Nisan 2018 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Polikliniklerine başvuran hastaların yakınları ile yüzyüze görüşülerek 44 soru içeren anket formu uygulanmıştır. Bulgular: Çalışma için bilgi alınan hastaların %50,2'si kız, %49,8'i erkekti. Hastaların yaş ortalaması 7,77 ± 4,86 idi. TAT kullanma oranı %44,5 idi. TAT kullanma ile; anne ve babanın eğitim durumu ve mesleği, hanenin geliri, sosyal güvencenin varlığı, kronik hastalık olup olmaması arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.005). Kullanılan TAT yöntemleri arasında en çok kullanılan yöntem dua etmekten (98,1) sonra bitkisel yöntemler (%92,5) idi. TAT kullananların %71,7'si kullandığı yöntem ile ilgili doktoruna bilgi vermemiştir. Bunların %97,8'i buna gerek olmadığını düşünmektedir. TAT yöntemleri ile %62,0'ı arkadaşın ya da başka hasta yakınının tavsiyesi ile öğrendiklerini belirtmiştir. TAT kullananların %50,3'ü bu yöntem hakkında medyadan bilgi aldıklarını belirtmişlerdir. Araştırmaya katılanların %81,0'ı TAT yöntemlerinin tıbbi tedavi gibi kullanılmadan önce bilimsel araştırmalara gerek olduğunu düşünmektedir. Bu yöntem ile ilgili bilgiyi %94,8'i doktorlardan almak istediklerini belirtmişlerdir. Sonuç: Hastaların yaklaşık yarısının TAT yöntemi kullanmakta olduğu görülmüştür. TAT kullanma ile sosyodemografik özellikler arasında fark görülmemiştir. TAT kullanan hastaların çoğunluğu doktoruna bu konuda bilgi vermediği saptanmıştır. Başvuran her hasta TAT yöntemi kullanımı ile sorgulanmalı, cevap vermeleri için uygun ortam sağlanmalıdır. En azından kendi bölümleri ile ilgili en sık kullanılan yöntemlere vakıf olmanın hastaların yanlış yerlerde şifa aramasının önünü alacağı düşüncesindeyiz. Anahtar kelimeler: Tamamlayıcı ve alternatif tedavi (TAT), çocuk, ebeveyvn