Floroelastomer (FKM) esaslı kauçuk hamurlarında arayüzey etkileşiminin geliştirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, KİMYA MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞBA AKYILDIZ
Danışman: Bağdagül Karaağaç
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Floroelastomerler (FKM), yüksek sıcaklıklarda sürekli performans gösterebilme, değişken atmosferik koşullara, yağ ve yakıta karşı mükemmel dayanım gibi üstün perfomans özellikleri sayesinde uzay ve havacılık, otomotiv, sızdırmazlık elemanları gibi birçok uygulamada tercih edilmektedirler. Yüksek fiyatları nedeniyle FKM'nin diğer kauçuklar ile birlikte kullanımı tercih edilmektedir. Silikon kauçuğun FKM ile yakın sıcaklık performası gösterdiği için birlikte kullanılmaktadır ancak, silikon kauçuk ile FKM'nin uyumsuz olması perfomans kayıplarına yol açmaktadır. Bu tez çalışması kapsamında, FKM ile silikon kauçuğun arayüzey etkileşimi geliştirilerek katmanlı yapışma veriminin arttırılması üzerine çalışmıştır. Bu amaçla seçilen dolgu maddesi, düşük boy/en oranı sahip, iki kauçuk faz arasında örgü görevi görmesi beklenen ve doğal bir mineral olan, vollastonittir. Tezin ilk aşamasında, FKM ile yapışma performansı değerlendirilecek olan vollastonit ve epoksi vollastonit dolgularının kullanıldığı temel silikon hamurları (yapışma zemini) hazırlanmıştır. İkinci aşamada FKM için pişirici sistemlerin yapışma üzerine etkisi incelenmiştir. Üçüncü aşamada, farklı miktar ve oranlarda asit alıcıların kullanılmasıyla, FKM hamurlarının pişme hızları yapışmanın gerçekleştiği silikon hamuruna daha da yaklaştırılmıştır. Dördüncü ve son aşamada ise, FKM hamurlarına da farklı tip ve oranlarda vollastonit ilave edilerek arayüzey yapışması geliştirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, benzer pişme davranışı gösteren ve vollastonit içeren hamurların arayüzey etkileşimini arttırdığı tespit edilmiştir. Çalışılan silikon kauçuk ve FKM hamurlarında, iki yüzey arasındaki yapışma performansının yüzey enerjilerinden yola çıkılarak teorik yaklaşımla tahmin edilmesinin mümkün olduğu, bu yaklaşımla elde edilen bulguların, gerçek yapışma testleri ile uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır.