Sinir büyüme faktörü ve sinir büyüme faktörü/idrar kreatinin oranlarının aşırı aktif mesaneli hastalarda tanı ve solifenasin tedavisine yanıtı değerlendirmedeki etkinliği
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEYFETTİN ÇİFTÇİ
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): CÜNEYD ÖZKÜRKCÜGİL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Biz bu çalışmada, aşırı aktif mesaneli (AAM) hastalarda sinir büyüme faktörünün (NGF) tanıda ve tedaviye yanıtı göstermedeki başarısını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Ocak-Ağustos 2014 tarihleri arasında AAM tanısı ile polikliniğimizde değerlendirilen 59 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, NGF, idrar keratin ve AAM semptom skorları (AAM-SS) kaydedildi. Tüm hastalara solifenasin 5 mg tedavisi başlandı. Takipler 6 hafta ara ile yapıldı. Tedaviden fayda görenler grup 1 olarak sınıflandırıldı. Kontrol NGF, idrar keratinin ve AAM-SS verileri kaydedildi. Fayda görmeyenlerde NGF, idrar keratinin ve AAM-SS kaydedildi ve ilaç dozu 10 mg' a çıkarıldı. Bir sonraki kontrolde hastalardan tekrar NGF, idrar keratinin ve AAM-SS kaydedildi. Solifenasin 10 mg tedavisinden fayda görenler grup 2, görmeyenler grup 3 olarak sınıflandırıldı. NGF düzeyleri RayBio® Human Beta-NGF ELISA Kit kullanılarak belirlendi. NGF değerleri idrar kreatinini ile normalize edildi (NGF/keratinin). İstatistiksel analiz tanımlayıcı istatistikler, lojistik regresyon analizi (LRA), Mann Whitney-U ve Wilcoxon testleri ile değerlendirildi ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Kontrol grubunda 20, grup 1'de 21, grup 2'de 22 ve grup 3'te 16 hasta vardı. Kontrol grubunun yaş ortalaması hasta gruplarına göre düşüktü. Cinsiyet dağılımı ise kontrol grubu ile Grup 3' te yaklaşık olarak eşit iken, Grup 2 ve 3' te ise kadın oranı belirgin olarak fazla idi. Hasta gruplarının tamamında başlangıç NGF ve NGF/kreatinin değerleri kontrol grubuna göre yüksekti. Solifenasin 5 mg tedavisi sonrası fayda gören grup 1 hastalarında bu değerler azalırken, diğer 2 grupta yüksek kaldı. Solifenasin 10 mg tedavisinden sonra fayda gören grup 2 hastalarında bu değerler kontrol grubu seviyesine geriledi. Tedaviye dirençli grup 3 hastalarında ise NGF ve NGF/kreatinin yüksek kaldığı izlendi. Grup 2'de solifenasin 5 mg'dan fayda görmedikleri halde başlangıç NGF düzeylerinde anlamlı azalma görüldü ancak bu azalma kontrol grubu seviyesine düşmedi. Bu grupta, fayda gördükleri solifenasin 10 mg tedavisinden sonra NGF değerleri kontrol grubu seviyesine geriledi. Sonuç: AAM' li hastalarda antikolinerjik tedavisi sonrası semptomlarda azalma, NGF değerinde azalma ile yakından ilişkiliydi. Tedaviye yanıt alınamayan olgularda ise NG değişmedi. Tedaviye dirençli hastalarda doz arttırıldıktan sonra görülen semptomlarda azalma da yine NGF değerlerinde azalma ile ilişkiliydi.