Kültürlerarası adaptasyonda eğitim konumu ve anne katılımının rolü: Türkiye'deki Endonezyalı anneler örneği


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İLETİŞİM ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: DURROTUL MASUDAH

Danışman: Emel Şerife Baştürk

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Kültürlerarası adaptasyon, uzun yüzyıllar öncesinden beri meydana gelen kültürlerarası göç olgusu nedeniyle geniş bir çalışma konusu olmuştur. Bu çalışma, Türkiye'de yaşanan 10 Endonezyalı annenin çocuk eğitiminde katılım konusunda kültürlerarası adaptasyonu inceleyen nitel bir araştırma üzerine kurulmaktadır. Çocuklarını yeni bir kültürde yetiştiren göçmen annelerin, dil engeli, çocuk yetiştirme uygulama farklılıklar ve sosyal ağ eksikliği gibi bazı faktörler nedeniyle çocukların eğitimine katılımlarında zorluklar yaşadıkları iddia edilmektedir. Young Yun Kim'in İletişim ve Kültürlerarası Adaptasyon Entegre Kuramı, bu çalışmada temel kuram olarak uygulanmaktadır. Bu kuramda, kültürlerarası adaptasyonun temelde bir iletişim süreci olduğu ve çevresel ve kendi yatkınlık faktörlerinden etkilendiği savunur. Araştırma bulguları derinlemesine görüşme yoluyla elde edilmektedir. Araştırma bulguları, Endonezyalı annelerin çocuk eğitiminde katılım konusundaki kültürlerarası adaptasyonunu oluşturan kişisel ve sosyal iletisim yanı sıra çevresel ve yatkınlık faktörlerini ortaya koymaktadır. Çalışma şu sonuçlara varmaktadır: (1) çevresel ve kendi yatkınlık faktörleri, annelerin çocukların eğitiminde katılımını etkilemiştir, (2) annelerin çocukların eğitiminde katılımı kişisel ve sosyal iletişimlerini etkilerken aynı zamanda kişisel ve sosyal iletişim, çocuk eğitiminde anne katılım konusundaki kültürlerarası adaptasyonun ana aracı olarak çalışmıştır, ve (3) annelerin rolleri, onların kültürlerarası adaptasyon yönelimlerinde öncelikli rol olarak karşımıza çıkmıştır. Son olarak, bu çalışma, annelerin çocuk eğitimine katılımının tüm kültürlerarası adaptasyon sürecini kolaylaştırdığını ortaya koymaktadır. Bu çalışma aynı zamanda Kim'in İletişim ve Kültürlerarası Adaptasyon Entegre Kuramında savunulduğu gibi kültürlerarası adaptasyondaki makro faktörler (çevre ve yatkınlık faktörleri) ile mikro faktörler (kişisel ve sosyal iletişim) arasındaki etkileşimi de doğrulamaktadır.