Polisitemia vera'da sistemik inflamatuar indeksin prognostik ve klinik etkileri

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TUĞÇE ÖZCAN

Danışman: Abdullah Hacihanifioğlu

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Polisitemia vera (PV), klonal eritrositoz ve JAK2 mutasyonu ile karakterize, kronik bir miyeloproliferatif neoplazmdır. Lökositoz, trombositoz, splenomegali, mikrosirkülasyon bozuklukları, tromboz riski ve fibrotik ya da lösemik dönüşümle seyredebilir. Bu çalışmada, sistemik inflamatuar indeksin (SII) PV'deki prognostik değerini değerlendirmek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2006– 1 Şubat 2025 yılları arasında PV tanısı almış 191 hasta verisi retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik, klinik, laboratuvar ve moleküler verileri ile sağkalım süreleri değerlendirildi. SII, NEU x PLT / LYM formülüyle hesaplandı. İstatistiksel analizler SPSS 28.0 programı ile yapıldı. Bulgular: Çalışmamızda medyan SII değeri 1884,4 olarak saptanmış olup, genel sağkalım ile anlamlı ilişki gösterdiği, ancak hastalıksız sağkalım ile istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmadığı görüldü. SII ≥1900 olan hastalarda WBC, NEU, PLT, RDW ve LDH gibi miyeloproliferatif aktivite ve inflamasyon göstergeleri anlamlı olarak daha yüksekti. Buna karşın, LYM, HGB, MCV ve ferritin düzeyleri anlamlı şekilde daha düşüktü. Bu grupta JAK2 pozitifliği, hiperselülarite sıklığı ve hidroksiüre kullanım oranı daha yüksek saptandı. Ayrıca, çok değişkenli analizlerde NLR ve CRP değerlerinin mortalite ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu gösterildi. NLR >5 ve CRP >5 mg/L olan hastalarda sağkalım süresi anlamlı olarak daha kısa bulunmuştur. Buna karşın, bu parametrelerin hastalıksız sağkalım üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Sonuç: Yüksek SII düzeyi, PV hastalarında inflamatuar yük, klonal proliferasyon ve hastalık aktivitesi ile ilişkili bulunmuştur. Genel sağkalım üzerindeki etkisi anlamlı olmakla birlikte, SII'nin mortalite ile bağımsız ilişkisi gösterilememiştir. Bu nedenle, SII'nin prognostik değeri sınırlı olabilir. Ancak agresif fenotipe sahip hastaların tanımlanmasında ve bireyselleştirilmiş tedavi kararlarında fayda sağlayabileceği düşünülmektedir.