Ovalama yöntemi ile diş implant üretimi ve mekanik özelliklerinin iyileştirilmesi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyomedikal Mühendisliği Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SERKAN AKTAŞ

Danışman: YASİN KİŞİOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Günümüzde kemik içi titanyum diş implantları maruz kaldıkları çiğneme kuvvetleri, anlık okluzal kuvvetler ve diş gıcırdatması gibi parafonksiyonel alışkanlıklar dolayısı ile kırılabilmektedir. Dental implantolojide kırık vakaları, görülme sıklığı, tedavi sürecindeki problemler ve maliyet açısından değerlendirildiğinde çözülmesi gereken büyük bir sorundur. Diş implantları çoğunlukla saf ticari titanyum (cpTi) veya alaşımlı titanyum malzemeden üretilmektedir. Mekanik dayanım açısından tercih edilen alaşımlı titanyum malzemedeki alaşım elementlerinin orta ve uzun vadede toksik etkileri bulunmaktadır. Ayrıca biyouyumluluk açısından altın standart kabul edilen cpTi malzemelerin mekanik özellikleri ısıl işlem prosesleri ile iyileştirilememektedir. Bu itibarla, çalışma kapsamında soğuk şekillendirmeyi esas alan ovalama metodu diş implant üretiminde kullanılarak, implant dayanım ömrüne etkileri incelenmiştir. Tez çalışması kapsamında, öncelikle yapılan ön çalışmalar ile ovalama proses parametrelerinin (malzeme, paso sayısı, şekillendirme hızı v.b.) mekanik dayanım ve mikroyapısal etkileri deneysel olarak irdelenmiştir. Elde edilen sonuçlar referans alınarak geliştirilen ovalama sistemi ile 4mm çapında ve 10mm boyunda diş implant numuneleri üretilmiştir. Ayrıca aynı özelliklerde numuneler geleneksel metot talaşlı üretim ile de üretilmiştir. Her iki metot kullanılarak üretilen numuneler geliştirilen test sistemi ile ISO14801:2016 standardına göre mekanik testlere tabi tutulmuştur. Bu şekilde üretim metoduna bağlı olarak oluşan sertlik, yüzey pürüzlülüğü, artık gerilmeler gibi faktörlerin implantın mekanik ve yorulma dayanımına etkileri incelenmiştir. Ayrıca üretim metodunun mikroyapısal ve fraktografik etkileri ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, ovalama metodu ile elde edilen implantların talaşlı üretim ile elde edilen implantlara kıyasla eğilme momentinin %35, yorulma dayanımının %15,4 ve yorulma ömrünün ise ortalama 3 kat daha iyileştiği tespit edilmiştir.