ELEKTROÇEKİM YÖNTEMİYLE GÖZENEKLİ LİF ÜRETİMİ, KARAKTERİZASYONU VE UYGULAMA ALANLARININ İNCELENMESİ

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SEMA SAMATYA YILMAZ

Danışman: Ayşe Aytaç

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Biyobozunur ve biyouyumlu polimerlerden biri olan poli(laktik asit) (PLA); kimya, tekstil, gıda, tıp ve medikal gibi alanlarda kullanımı en sık tercih edilen yenilenebilir malzemelerden biridir. PLA, yüksek çekme dayanımına sahip olmasının yanı sıra düşük uzama ve yüksek kırılganlık özellikleri sebebiyle bazı alanlarda kullanımı sınırlanmaktadır. Tıbbi alanlarda kullanımı sıklıkla tercih edilen sentetik polimerler arasında olan poliüretan (PU) ise, yüksek elastikiyet, kısmen kan ve doku uyumlu yapıya sahip olarak bilinmektedir. Birbiriyle kısmen uyumlu PLA-PU polimer karışımı da, sertliği ve tokluğu dengelemek amacıyla hazırlanmaktadır. Nanoteknolojinin gelişmesiyle birlikte, nano boyuttaki malzemelerin üstün özellikler gösterdiği fark edilmiştir. Nanolif eldesi amacıyla kullanılan en etkili metot, elektroçekim yöntemidir. Önceki çalışmalarda, PLA-PU karışımları farklı yöntemlerle (ekstrüzyonla eriyikten karıştırma, çözeltiden dökme gibi) hazırlanmıştır. Ancak PLA-PU karışımlarından nanolif oluşturma çalışmalarına literatürde rastlanmamıştır. Bu doktora tez çalışmasında elektroçekim yöntemiyle PLA-PU polimer karışımlarından nanolif üretiminin gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Bununla birlikte farklı uyumlaştırıcı tiplerinin PLA-PU karışımlarından elde edilen nanoliflerin özelliklerine olan etkisi incelenmiştir. Ayrıca, içi boş PLA-PU nanolif üretimi, PLA ve PU polimerlerinden çift bileşenli nanolif eldesi ve gümüş nanopartikül (Ag NP) katkılı içi boş PLA-PU nanolifleri ile PLA veya PU içerisine Ag NP eklenmesiyle çift bileşenli nanolif yüzeyi üretimi hedeflenmiştir. Elde edilen bu nanoliflerin karakterizasyon özelliklerine yönelik analizlerinin gerçekleştirilmesinin yanı sıra son kullanım alanlarının belirlenmesi amacıyla; antibakteriyel etki, sitotoksisite (biyouyumluluk), elektriksel iletkenlik, sıvı emicilik ve kuruma süresi gibi davranışlarının analiz çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, deri doku iskelesi ile antibakteriyel yara örtüsü olarak kullanılabilecek ve sensör uygulamalarında potansiyel kullanım alanı bulabilecek yarı iletken nanomalzemeler başarıyla elde edilmiştir.