Birleşmiş Milletler sosyal politika uygulamalarının Afrika sosyal koruma politikalarına etkisi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: RUHAL SAMANLI

Danışman: Doğa Başar Sarıipek

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Birleşmiş Milletler (BM), 76 yıldır varlığını koruyan, küresel sorunları ve küresel yaşamı etkileme potansiyeli yüksek bölgesel sorunları gündemine alan bir örgüttür. Kurulduğu tarihten itibaren gün geçtikçe etkisini artırmak amacıyla söylemler üretir ve politikalar geliştirir. Özellikle yaşam standardının düşük olduğu bölgelerde yaşam standardının yükseltilmesi ve risklerle mücadele gücünün artırılması amacındadır. BM, öne sürdüğü söylemler ile yapmak istediklerinin zeminini oluşturarak harekete geçer. Bu bağlantı ile küresel çapta önemini yitirmeyen en az gelişmiş ülkelerin sayıca fazla olduğu Afrika kıtası ve Sahra Altı Afrika da BM'nin gündeminde yerini alır. Belirtilenler ışığında nispeten daha fakir bir bölge olduğu bilinen, risklerle mücadele gücü zayıf insanların yaşadığı Sahra Altı Afrika'da etkili olmaya çalışan BM, çok yönlü sosyal koruma yaklaşımı ile müdahalelerde bulunmaktadır. Bu bağlamda Sahra Altı Afrika'da gerek finansal sorunlar gerek de bölgenin iç dinamiklerinin etkisiyle sürdürülebilir olmayan, temel ihtiyaçları temin etme kapsamında kalan ve nüfusun tamamına yetmeyen politikalar ile cılız bir etki bırakılmaktadır. BM'nin kısa vadeli ilişkiler ağı kurduğu, iç karışıklık, iç savaş, kuraklık ve benzeri afetlerin yaşandığı bölgelerde risklere odaklandığı kanaati yüksektir. BM'nin geliştirdiği politikaların risklere odaklanması da etki süresini belirlemektedir. BM genel olarak risk süresinde etkili olan ve risk ortadan kalktığında sona eren politikalar uygulamaktadır. Ancak risk süresince sürdürülen politikalar da ihtiyaç sahibi nüfusun tamamına hitap etmemektedir ve tüm ihtiyaçların karşılanmasına odaklanmamaktadır. Bu durumda BM politikaları riskle karşı karşıya kalan ihtiyaç sahibi nüfusun tamamı için yeterli değildir. BM politikalarının sayısı fazla olsa da etkisi düşüktür.