Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi uzmanlık öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmali hakkında bilgi, tutum ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi ile eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: VOLKAN BAHADIR
Danışman: Tuncay Müge Alvur
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çocuk istismarı ve ihmali hâlâ Türkiye'de ve dünyada önemli bir sorun olarak yer almaktadır. Araştırmamız, çocuk istismarı ve ihmali (ÇİVİ) olgularında önemli rol oynayan hekimlerin konuya ilişkin bilgi, yaklaşım ve deneyimlerini belirlemek amacı ile yapıldı. Bu tanımlayıcı tipteki araştırmaya Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde uzmanlık eğitimi alan toplam 232 hekim katıldı. Verilerin toplanmasında; literatür bilgileri doğrultusunda araştırmacı tarafından geliştirilen hekimlerin tanıtıcı özelliklerinin de yer aldığı 78 soruluk bir anket kullanıldı. Veriler SPSS for Windows 23,0 paket programı kullanılarak nonparametrik testler uygulanarak değerlendirildi. Çalışmaya toplam 232 asistan hekim katılmıştır. 120 katılımcı kadın (%51,7), 112 katılımcı erkekti (%48,3). 177 katılımcı 30 yaşın altında (%76,3), 55 katılımcı 30 ve üzeri yaştaydı (%23,7). Çocuk istismarı ve ihmaline yönelik bilgi düzeyi kadınlarda istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde daha yüksek bulunmuştur. Çocuk istismarı ve ihmaline yönelik bilgi düzeyi "30 yaş altı" grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu. Katılımcıların %50,4'ü öğrenimleri sırasında çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim almış olup çocuk istismarı ve ihmalini tanılamadaki bilgi düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde, bu konuda eğitim almamış katılımcılara göre daha yüksek saptanmıştır. Yüzyirmibeş katılımcı (%53,9) çalıştıkları kurumda olası çocuk istismarı vakasında bildirim yapmak için standart bir prosedür olup olmadığını bilmemektedir. Katılımcıların %90,9'u imkân verilmesi halinde çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim almak istediklerini belirtmiştir. Sonuç olarak; çalışmamızdaki bulguların ışığı altında hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda yetersiz bilgi ve farkındalığa, yanlış tutum ve davranışlara sahip oldukları görülmektedir. Eğitimin çocuk istismarı ve ihmali konusunda hekimlerin bilgi düzeyini belirgin olarak artırdığı görülmektedir. Hekimlere öğrenimleri sırasında olduğu gibi mezuniyet sonrasında da verilecek eğitim ile bu konudaki bilgi ve duyarlılık düzeyleri artırılmalıdır.