Spina bifidalı hastalarda üst ekstremite değerlendirilmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ÇİĞDEM ÇEKMECE

Danışman: Nigar Dursun

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Spina bifida (SB) en sık görülen konjenital anomalilerden birisi olup, meningomiyelosel (MMS) çocukluk döneminin serebral palsiden sonra ikinci sırada gelen nörolojik hastalığıdır. Bu çalışmada MMS'li çocukların üst ekstremite fonksiyonlarının normal çocuklarla karşılaştırılarak incelenmesi ve bozukluklarının ortaya konması amaçlanmıştır.Çalışmaya yaşları 7-12 arasında değişen 18 MMS'li hasta (çalışma grubu) ve 14 normal çocuk (kontrol grubu) alındı. Her iki grubun dominant ve non-dominant üst ekstremitelerinin fonksiyonları Jebsen-Taylor El Fonksiyon Testi (Jebsen-Taylor EFT) kullanılarak hareket hızı ve kalitesi yönünden değerlendirildi. Çalışma grubu ve kontrol grubunun yaş ortalamaları benzerdi (p=0.391). Çalışma grubunun hem dominant, hem de non-dominant üst ekstremitelerinde Jebsen Taylor EFT ile değerlendirilen yazı yazmak (p=0.000, p=0.000), sayfa çevirmek (p=0.000, p=0.000), küçük nesneleri kaldırmak (p=0.000, p=0.000), beslenmek (p=0.000, p=0.001), dama pullarını üst üste sıralamak (p=0.000, p=0.000), iri-hafif nesneleri kaldırmak (p=0.000, p=0.000) ve iri-ağır nesneleri kaldırmak (p=0.000, p=0.000) aktivitelerinin hızları kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yavaş bulundu. Jebsen Taylor EFT uygulanırken hareketin kalitesi ile ilgili olarak MMS'li hastaların 2'sinde (%11.1) el-göz koordinasyon bozukluğu, 6'sında (%33.3) ince kavramalarda yetersizlik ve kompansatuvar hareketler, 5'inde (%27.7) ise ön kolda supinasyon eksikliği saptandı.Bu çalışma sonuçları MMS'li çocukların üst ekstremite fonksiyonlarının normal çocuklar ile karşılaştırıldığında yetersiz olduğunu ortaya koymaktadır. MMS'li hastaların tıbbi rehabilitasyon programlarının üst ekstremite fonksiyonlarını geliştirmeyi hedefleyen iş ve uğraşı terapisi uygulamaları ile desteklenmesi bu hastaların fonksiyonel bağımsızlık düzeylerini ve yaşam kalitelerini arttırabilir.