Kocaeli ilinde birinci basamakta çalışan hekimlerin hipertansiyon, hiperlipidemi ve asetilsalisilik asit için yayımlanan son klinik tanı ve tedavi rehber bilgilerini takip etme düzeylerini ve verilen eğitim materyali sonrası tutum değişikliğinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2011

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SELDA ÖZTÜRK

Danışman: Tuncay Müge Alvur

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Tıpta sürekli bir değişim ve gelişim söz konusudur. Bundan dolayı tanı ve tedavi kılavuzları sağlık hizmetlerinin sunumunda tartışılmaz bir öneme sahiptir. Özellikle sahada görev yapan hekimlere ihtiyaç duydukları bilimsel kaynak eksikliğini ve bilimsel kaynaklara ulaşmanın güçlüğünü gidermeyi amaçlamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada birinci basamakta çalışan uzman olmayan hekimlerin tanı ve tedavi rehberlerini takip düzeylerini belirlemek istedik.Materyal-metot: Çalışma evreni Kocaeli merkezinde birinci basamakta çalışan, uzman olmayan hekimlerdi. Çalışmanın başlatıldığı ve yürütüldüğü 2009 yılında Kocaeli ilinde uzmanlık eğitimi almamış 550 hekim bulunmaktaydı. Yıl içinde sertifikasyon eğitimleri sırasında 150 hekime ulaşıldı. Ön bilgilendirme sonrasında 13 hekim çalışmaya katılmadı. Çalışma verilerinin toplanması için; 1- araştırmacı tarafından geliştirilmiş sosyodemografik anket ; 2- tanı ve tedavi rehberlerine uyumu belirlemek üzere hazırlanan sekiz vaka ile ilgili tedavi soruları (24 adet) kullanılmıştır . Katılımcılardan her bir vaka için 1-antihipertansif; 2- statin; 3- aspirin başlar mısınız? sorularını ?evet? ya da ?hayır? olarak cevaplamaları istendi. Vakalara verilen cevapların tanı ve tedavi rehberlerine uyumuna bakıldı.Bulgular: Çalışmamız 137 katılımcı hekim üzerinden yapıldı. Katılanların %61,1'i ( n=70) kadın, %48,9'u (n=67) erkek cinsiyette idi. Katılımcıların çoğunluğunun herhangi bir dalda uzman olmak istemekteydi. Katılımcıların İngilizce bilme seviyeleri düşük düzeydeydi. Aynı katılımcılara iki ay sonra aynı vakaları tekrar sorduğumuzda çalışmamıza 91 kişi katıldı. Diğer katılımcılar soruları cevaplandırmadı ve son test bölümünde yer almadılar.Sorulan tüm vaka soruları 24 tane idi. Ön testte %48,29 doğru cevap, %47,74 yanlış cevap, %3,95 boş cevap verildi. Son testte ise %95,23 doğru cevap, %4,53 yanlış cevap, %0,22 boş cevap verildi. Son testte verilen cevapların doğruluklarında anlamlı bir artış saptandı.Sonuç: Birinci basamakta çalışan uzman olmayan hekimlerimizin, tanı ve tedavi rehberlerini yeterince takip edemedikleri görüldü. Kısa bir bilgilendirme ile uygulamada doğru cevap oranlarında anlamlı bir artış oldu. Günümüzde birinci basamağa özgü periyodik tanı ve tedavi kılavuzlarının eksikliği bunun bir nedeni olarak düşünüldü.