THE CHANGES EXPERIENCED DURING THE PANDEMIC PROCESS IN REPORTING OF NEGLECT AND ABUSE DIAGNOSIS IN A UNIVERSITY HOSPITAL

Creative Commons License

Ayaz A. M. B., dursun y., Çimen İ. D., Sismanlar S. G., gundogdu o. y.

Acta Medica Nicomedia, vol.9, no.0, pp.1-9, 2026 (TRDizin)

Abstract

Objective: The incidence of child neglect and abuse and its reflections on official institutions can be affected by extraordinary life events experienced by societies. In our study, we aimed to investigate how child abuse cases diagnosed in a university hospital were affected by the pandemic process. Methods: The files of 139 children who were reported to the Child Welfare Agency for neglect and abuse as a result of direct applications and who were consulted applications to the Child and Adolescent Psychiatry out patient clinic were retrospectively analyzed. Results: Notifications made during the pandemic period were higher than those made before thepandemic (p<0.05). The rates of school drop out, alcohol use, substance abuse, being dragged into crime, sexual abuse and attempted suicide were higher in the reported cases compared to the pre-pandemic period (p<0.05). The rate of receiving a diagnosis was higher in cases with broken families compared to those with nuclear families (p<0.05). Those who received a mental diagnosis had a higher rate of having a cautionary decision taken against them compared to those who did not receive a diagnosis (p<0.05). The number of cautionary decisions taken for those with a mental diagnosis was higher than those without a diagnosis (p<0.05). Conclusion: The findings of our study support that there is an increase in children's risky behaviors abuse against children during the pandemic period.
Amaç: Çocuk ihmal ve istismarının görülme sıklığı ve resmî kurumlara yansımaları toplumların yaşadığı olağan üstü yaşam olaylarından etkilenebilmektedir. Çalışmamızda bir üniversite hastanesinde tanılanan çocuk istismarı olgularının pandemi sürecinden nasıl etkilendiğinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Polikliniğine diğer bölümlerden konsülte edilen ve doğrudan başvuruları sonucu istismar edildiği düşünülerek Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne (ASHİM) bildirimi yapılan 139 çocuğun dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Pandemi döneminde yapılan bildirimler pandemi öncesi yapılan bildirimlere göre daha yüksekti (p<0,05). Bildirimi yapılan olgularda okul terki, alkol kullanımı, madde kullanımı, suça sürüklenme, cinsel istismar ve suisid girişimde bulunma oranı pandemi öncesine göre yüksek bulundu. (p<0,05). Parçalanmış aileye sahip olan olguların çekirdek aileye sahip olanlara göre ruhsal tanı alma oranı daha yüksekti (p<0,05). Ruhsal tanı alanların tanı almayanlara göre haklarında tedbir kararı alınma oranı daha yüksekti (p<0,05). Ruhsal tanı alanlar hakkında alınan tedbir sayısı tanı almayanlara göre daha yüksekti (p<0,05). Sonuç: COVID-19 salgınının kısa süre içerisinde tüm dünyayı etkisi altına alması olağan hayat akışını tümden değiştirerek bireylerin yaşamında birçok olumsuz durum meydana getirmiştir. Meydana gelen bu sorunlardan en çok etkilenen kesim ise şüphesiz gelişim çağında ve okul döneminde olan çocuklar olmuştur. Çalışmamız sonucunda ortaya çıkan bulgular pandemi döneminde çocukların riskli davranışlarında ve çocuklara yönelik istismar durumlarında artışlar olduğunu desteklemektedir.