Akademik Veri Yönetim Sistemi
Artfactor 2. Uluslararası Sanat ve Tasarım Sempozyumu, Muğla, Türkiye, 27 - 28 Ocak 2025, (Tam Metin Bildiri)
Bu çalışma Igor Stravinsky’nin Ateş Kuşu (L’Oiseau de Feu) 1919 Süit’inde kontrbas kullanımını analiz
etmekte ve eserde kontrbas sanatçılarının karşılaştığı zorlukları incelemektedir. Çalışma, nitel bir veri
analizi tekniği olan betimsel analiz ve doküman analizi yönteminin bir alt başlığı olan görsel analiz
yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Eserin orkestrasyonundaki kontrbas rolünün, dramatik anlatımda ve
orkestral yapının derinliğinde nasıl önemli bir yer tuttuğuna dair detaylı bir çözümleme ve kontrbasın
eserdeki teknik ve melodik kullanımı üzerine detaylı bir analiz yapılmıştır. Çalışmada Ateş Kuşu Süiti
(1919) hakkında genel bir bilgi sunulmakta ve Stravinsky'nin bu eserin orkestrasyonundaki yenilikçi
yaklaşımına değinilmektedir. Ateş Kuşu Süiti (1919), orkestral renklilik ve güçlü ritmik yapıların ön
plana çıktığı, Rus halk masallarından ilham alınarak bestelenmiş bir bale müziği parçasıdır. Kontrbas,
bu eserde ritmik ve armonik temel sağlamakla birlikte, bazı bölümlerde melodik bir unsur olarak da ön
plana çıkmaktadır. Eserin zorlukları, kontrbasçılar için teknik açıdan yoğun bir çalışma gerektiren bir
repertuar oluşturmaktadır. Bu zorlukların üstesinden gelmek için önerilen egzersizler ve metotlar,
özellikle hızlı yay teknikleri, pozisyon değişimleri ve dinamik kontrolü üzerinde durmaktadır.
Stravinsky’nin Ateş Kuşu Süiti, kontrbasın orkestradaki rolünü güçlendiren, geniş bir teknik yelpazeye
sahip bir eser olarak, kontrbas sanatçılarının yeteneklerini geliştirirken aynı zamanda orkestral anlatımı
zenginleştiren bir parça olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada eserin kontrbas partisinde yer alan
teknik unsurlar, melodik unsurlar ve güçlüklerin tespiti ile eseri icra edecek olan sanatçılarda farkındalık
yaratması ve çalışma kolaylığı sağlaması açısından alan yazına katkı sağlamaktadır.
This study analyzes the use of double bass in Igor Stravinsky’s The Firebird Suite (L’Oiseau de Feu)
1919 and examines the difficulties encountered by double bassists in the work. The study was conducted
using the visual analysis method, which is a subheading of the descriptive analysis and document
analysis method, which is a qualitative data analysis technique. A detailed analysis was made on how
the role of the double bass in the orchestration of the work occupies an important place in the dramatic
narrative and the depth of the orchestral structure, and a detailed analysis was made on the technical and
melodic use of the double bass in the work. The study provides general information about The Firebird
Suite (1919) and touches on Stravinsky’s innovative approach in the orchestration of this work. The
Firebird Suite (1919) is a ballet piece inspired by Russian folk tales, where orchestral color and strong
rhythmic structures come to the fore. The double bass provides the rhythmic and harmonic basis in this
work, while also coming to the forefront as a melodic element in some sections. The difficulties of the
piece create a repertoire that requires intensive technical work for double bassists. The exercises and
methods suggested to overcome these difficulties focus particularly on fast bow techniques, position
changes and dynamic control. Stravinsky's Firebird Suite has been evaluated as a piece that strengthens
the role of the double bass in the orchestra, has a wide technical range, and develops the talents of double
bassists while also enriching the orchestral expression. This study contributes to the literature by
identifying the technical elements, melodic elements and difficulties in the double bass part of the piece,
and by creating awareness in the artists who will perform the piece and providing ease of practice.