NERVUS CUTANEUS ANTEBRACHII MEDIALIS’IN TOPOGRAFİK FONKSİYONEL, KLİNİK ve VARYASYONEL ANATOMİSİ


Creative Commons License

Zeybek N., Tekin A.

SAĞLIK & BİLİM 2025: ANATOMİ -II, Dr. Öğr. Üyesi Nurullah YÜCEL Uzm. Dr. Mehmet YİĞİT, Editör, EFE AKADEMİ, İstanbul, ss.115-124, 2025

  • Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Mesleki Kitap
  • Basım Tarihi: 2025
  • Yayınevi: EFE AKADEMİ
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Sayfa Sayıları: ss.115-124
  • Editörler: Dr. Öğr. Üyesi Nurullah YÜCEL Uzm. Dr. Mehmet YİĞİT, Editör
  • Kocaeli Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

GİRİŞ

Nervus cutaneus antebrachii medialis (NCAM) çoğunlukla fasciculus

medialis’ten çıkan non-terminal bir dal olup, proksimal kolda vena (v.)

basilica ile yakın seyreder, fascia brachii’yi deldikten sonra ramus (r.) anterior

ve ramus posterior olarak iki major dala ayrılır; bu dallar önkolun medial

bölgesinin derisini ve sıklıkla olecranon çevresindeki deriyi innerve eder

(Thomas ve ark., 2022; Li, Zhu, Wu, Wei, & Yang, 2019; Standring, 2021).

NCAM’in duyusal gövde nöronları 8. servikal (C) ila 1. torakal (T)

segmentlerdeki

ganglion

spinale’de

bulunur.

Bu

yönüyle

dermatom

düzeyleriyle (özellikle C8–T1) klinik korelasyon kurulur (Thomas ve ark.,

2022; Standring, 2021).

Embriyonik bakımdan, üst ekstremite tomurcukları beşinci haftada

mezoderm

kökenli

dokudan

dışa

doğru

büyürken,

pleksus

örüntüsü

ektodermal kaynaklı sinir liflerinin segmental düzenlenmesiyle ortaya çıkar;

üst

ekstremitede

dorsal

divizyon

lifleri

dorsal

yüz

kaslarına

(ekstansor/supinator/abduktor), ventral divizyon lifleri ventral yüz kaslarına

(fleksor/pronator/adduktor) yönelir. Üst ekstremite tomurcuğunun geç dönem

lateral rotasyonu (6–8. haftalar) dermatom ve miyotom şablonlarının erişkinde

görülen konfigürasyonuna katkı sağlar (Schoenwolf ve ark., 2021; Sadler,

2019).

NCAM’in anatomisi yalnızca duyusal haritalama ve nöropatilerin

lokalizasyonu için değil, aynı zamanda cerrahi için de önemlidir. Örneğin,

dirsek çevresinde n. ulnaris dekompresyonları sırasında NCAM’in rami

posteriores’i, epikondil distalinde yaklaşık 2 cm

seviyede n. ulnaris’i

çaprazlayabildiğinden yaralanma riski taşır (Benedikt, Parvizi, Feigl, & Koch,

2017; Lowe, Maggi, & Mackinnon, 2004). Çok nadir fakat kritik bir varyantta

ise NCAM’in aksillada v. axillaris’i perforasyonu bildirilmiştir; bu durumda

ven iki dar kanala ayrılabilir ve girişimsel işlemlerde tromboz/kateter

malpozisyonu riski artabilir. Bu ilişki disseksiyon serilerinde olgusal olarak

gösterilmiştir. Ayrıca NCAM, parmakların sinir defektlerinde greft kaynağı

olarak kullanılır (önkol parestezisi, skar, nadiren nörom) (Nunley, Ugino,

Goldner, Regan, & Urbaniak, 1989; Stang, Stollwerck, Prommersberger, &

van Schoonhoven, 2013).