DİJİTALLEŞME ÇAĞINDA EĞİTİMDE FIRSAT EŞİTLİĞİ: DEZAVANTAJLI GRUPLAR İÇİN SOSYAL POLİTİKA ÖNERİLERİ


Creative Commons License

Çelik A.

6. ULUSLARARASI BURSA BİLİMSEL ARAŞTIRMALAR KONGRESİ, Bursa, Turkey, 24 - 26 December 2024, pp.1447-1457, (Full Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Bursa
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.1447-1457
  • Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
  • Kocaeli University Affiliated: Yes

Abstract

Dijitalleşme, eğitim başta olmak üzere iş piyasası, çalışma hayatı ve gündelik yaşamda köklü 

dönüşümler yaratmıştır. Artık dijital okuryazar olmak, bireylerin eğitimden iş gücüne kadar 

birçok alanda fırsatlardan yararlanabilmesi için bir zorunluluk haline gelmiştir. Dijitalleşme, 

zamandan ve mekândan bağımsız bir eğitim imkânı sunarken, hayat boyu öğrenmeyi 

desteklemekte, eğitimde kaliteyi artırmakta ve bireyselleştirilmiş öğrenmeyi mümkün 

kılmaktadır. Bu sayede kırsal bölgelerde yaşayan bireyler dahi nitelikli eğitime erişim 

sağlayabilmektedir.

Ancak dijitalleşme, fırsatlar sunduğu kadar tehditler de barındırmaktadır. Dijital araçlara erişim 

imkânı olmayan dezavantajlı gruplar, engelliler ve düşük gelirli aileler için dijitalleşme, fırsat 

eşitsizliklerini artıran bir unsur haline gelmektedir. Dijital uçurum, bu grupların eğitime 

erişimini zorlaştırırken, toplumsal eşitsizlikleri derinleştirmektedir. Eşit ve kapsayıcı bir eğitim 

sağlamak için kamu desteği hayati öneme sahiptir. Sosyal politikalar, dijital uçurumu 

kapatmada önemli bir araç olarak öne çıkmaktadır.

Türkiye, pandemi döneminde dijital eğitim uygulamalarında önemli başarılar elde etmiştir. 

Ancak bölgeler arası kaynak dağılımındaki eşitsizlikler, dijital eşitsizliği artırmakta ve 

toplumsal eşitsizliğin sürmesine neden olmaktadır. Bu durum, dijital altyapının geliştirilmesi 

ve cihaz desteği sağlanması gibi sosyal politika önlemlerinin önemini ortaya koymaktadır.

Dijital eşitliği sağlamak, yalnızca teknolojik erişimi artırmakla kalmamalı, aynı zamanda dijital 

beceri kazandırma programları ve toplumu kapsayıcı projelerle desteklenmelidir. Türkiye, 

dijitalleşmeyi daha kapsayıcı hale getirmek için altyapısını iyileştirip sosyal politika araçlarını 

etkin bir şekilde kullanabilirse, toplumsal eşitlik güçlenecek ve dijitalleşmenin fırsatlarından 

herkes eşit bir şekilde yararlanabilecektir. Bu nedenle, dijitalleşme çağında eğitimde fırsat 

eşitliğini sağlamak, herkesin hayallerine ulaşabildiği ve potansiyelini gerçekleştirebildiği bir 

gelecek için vazgeçilmezdir.