Akademik Veri Yönetim Sistemi
KARADENIZ 18th INTERNATIONAL CONFERENCE ON SOCIAL SCIENCES, Rize, Türkiye, 4 - 06 Temmuz 2025, (Tam Metin Bildiri)
Bu çalışma, kontrbasın 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar Avrupa orkestra geleneğinedâhil olma sürecini tarihsel bağlamda incelemeyi amaçlamaktadır. Rönesans sonrasındamüzikal yapıda yaşanan dönüşümlerle birlikte enstrüman çeşitliliği artmış; viyol, viyolonsel vebas keman gibi çalgıların evrimi, kontrbasın ortaya çıkışına zemin hazırlamıştır. Çalışmada,kontrbasın ilk örneklerinin fiziksel ve işlevsel özellikleri; Fransa, İtalya, Almanya ve Avusturyagibi müzik merkezlerindeki gelişimi; orkestral düzenlemelerdeki rolü; teknik yenilikler veyapımcı katkılarıyla birlikte ele alınmaktadır. Kaynaklar arasında dönem gravürleri,seyahatnameler, müzik metinleri ve orkestra kayıtları yer almaktadır. Bulgular, kontrbasınbaşlangıçta continuo eşliklerinde kullanıldığını, zamanla büyük orkestralarda ritmik ve armonikomurga haline geldiğini göstermektedir. 18. yüzyılın sonlarına gelindiğinde kontrbas, teknikbeceri gerektiren güçlü bir zamanlayıcı çalgı olarak klasik müzik sahnesinde kalıcı yerinialmıştır.
This study aims to examine the incorporation of the double bass into European orchestral tradition from the 16th to the 18th centuries in a historical context. With the transformations in musical structure following the Renaissance, instrument diversity increased; the evolution of instruments such as the viol, cello, and bass violin paved the way for the emergence of the double bass. This study examines the physical and functional characteristics of early examples of the double bass; its development in musical centers such as France, Italy, Germany, and Austria; its role in orchestral arrangements; technical innovations; and contributions from producers. Sources include period engravings, travelogues, musical texts, and orchestra recordings. The findings indicate that the double bass was initially used for continuo accompaniment and eventually evolved into a rhythmic and harmonic backbone in large orchestras. By the late 18th century, the double bass had established itself as a powerful timekeeping instrument requiring technical skill in the classical music scene.