Diğer, ss.131-135, 2024
Roman kadınının “çoklu kimlik kesişiminde ezilenler” olarak tasavvur
edildiği kitabın solgun renkli cildinde canlı ve kırmızı bir buket çiçeğin yanında,
kurumuş ve baş aşağı duran çiçek buketi, madun bir kesimin hikâyesindeki hüznü
haykırıyor. Bu kesim toplumda “biz” olamamışlardan, “öteki” olmuşlardan ziyade,
“ötekinin ötekisi”. Hem Gaco (Roman olmayan) kimseler tarafından “Roman”
olduğu için ötekileştirilen, hem kendi toplumundaki erkekler tarafından “kadın”
olduğu için ötekileştirilen, hem her ırktan ekonomik düzeyi daha iyice olanlar
tarafından “yoksul” olduğu için eleştirilen, hem biraz eğitimli ve kalburüstü kesim
tarafından “suça eğilimli” olduğu için ötekileştirilen, sözüm ona ahlâk ve namus abideleri tarafından “hafif meşrep” olduğu için ötekileştirilenler onlar. Doktora tezi
gibi ciddi bir çalışmadan kitap hâline getirilen ve üzerinde çok emek harcanmış
olduğu her bir satırında kendini hissettiren eserde, yazar Fatma İlknur Akgül, Roman
kadının maruz kaldığı katmerli ötekileştirmeyi Kimberle W. Crenshaw’ın kesişim
teorisiyle açıklamıştır. Akgül, birinci ve ikinci dalga feminizmlerde kadınların
ezilmişliğinin müsebbibi olarak erkeklerin gösterildiğini, oysa üçüncü dalga
feminizme göre basit kadın-erkek dikotomisinin ezilmeyi açıklamaya yetmediğini
ve sınıfsal, etnik, dini, ekonomik gibi çoklu faktörlerin kesişiminde bir ezilme
yaşandığını açıklayıcı bir biçimde aktarmıştır.